Polska i polskość w tekstach kultury popularnej (na przykładzie wybranych piosenek) Poland and Polishness in the lyrics of popular culture (on the example of selected songs) Małgorzata Latoch-Zielińska Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin ORCID: 0000-0002-2481-6683. Numer 11, 2020 DOI: 10.14746/pi.2020.11.14

Konspekt wypowiedzi Wprowadzenie Tematyka narodowa jest często reprezentowana w tekstach kultury. Ze względu na burzliwą historię Polaków jest jednym z najważniejszych i najpopularniejszych tematów podejmowanych przez artystów w ich dziełach. Teza W tekstach kultury różne wyobrażenia Polski są związane z tematyką dzieł i ich wymową, czasem powstania oraz postawą artystyczną autora. Rozwinięcie Argumenty związane z tekstem danym w zadaniu (Stanisław Wyspiański, Wesele) • wyobrażenie Polski w scenie 16., aktu III: Polska definiowana jest w ostatnim akcie dramatu w rozmowie Poety i Panny Młodej, która opowiada swój wypowiedziWprowadzenie Tematyka narodowa jest często reprezentowana w tekstach kultury. Ze względu na burzliwą historię Polaków jest jednym z najważniejszych i najpopularniejszych tematów podejmowanych przez artystów w ich W tekstach kultury różne wyobrażenia Polski są związane z tematyką dzieł i ich wymową, czasem powstania oraz postawą artystyczną związane z tekstem danym w zadaniu (Stanisław Wyspiański, Wesele) • wyobrażenie Polski w scenie 16., aktu III: Polska definiowana jest w ostatnim akcie dramatu w rozmowie Poety i Panny Młodej, która opowiada swój sen. Bohaterka to chłopka, Jadwiga Mikołajczykówna, wychodząca za mąż za krakowskiego inteligenta, Lucjana Rydla. Poeta zaś to krakowski inteligent, poeta młodopolski; jego pierwowzorem był Kazimierz Przerwa-Tetmajer. Panna Młoda nie wie, gdzie jest Polska i czy warto jej w ogóle szukać. Poeta próbuje wyjaśnić wątpliwości rozmówczyni, sprowadzając definiowanie do prostego gestu położenia ręki na sercu, bo „to Polska właśnie”. Fraza ta zamyka scenę. Wyspiański jednym scenicznym gestem w pełni wyraził to, co najważniejsze dla każdego Polaka: ojczyznę nosimy we własnym sercu, to pamięć o niej i najwyższy szacunek dla niej, to wartość najważniejsza, • cechy Polski w scenie 16. i sposób jej prezentacji: – zastosowanie konwencji snu: Polska pojawia się we śnie, jest odległa, nierealna, – zastosowanie konwencji baśniowej: złe moce, złota kareta, daleka podróż; istniejąca w wyobraźni, nierealna, fantastyczny twór, – paradoks dotyczący istnienia Polski: „po całym świecie możesz szukać […] i nigdzie jej nie najdziecie” – „serce […] A to Polska właśnie”: szczególna, jedyna w swoim całości dramatu (Stanisław Wyspiański, Wesele) • bronowicka chata: miejsce, gdzie zorganizowano ucztę weselną, symbolizuje Polskę: – wygląd i wystrój: wyposażenie świadczy o inteligencko-szlacheckim oraz chłopskim pochodzeniu jej mieszkańców, – uczestnicy biesiady: inteligencja krakowska, okoliczne bronowickie chłopstwo, ksiądz i karczmarz – Żyd, zjawy z przeszłej historii Polski, – tematyka rozmów: różnorodna (np.: sztuka, polityka, historia, praca, miłość; mówi się o wszystkim); próba zorganizowania i przeprowadzenia podczas wesela w bronowickiej chacie akcji powstańczej jako test sprawdzający kondycję społeczeństwa oraz gotowość Polaków do walki o wolność, – obraz Matki Boskiej Częstochowskiej symbolizujący Koronę oraz obraz Matki Boskiej Ostrobramskiej symbolizujący Litwę, • inne symboliczne wyobrażenia Polski w dramacie: – „pożarny gmach”: tak myśli o obecnej Polsce Poeta po rozmowie z Rycerzem; w akcie II; wierzy, że się niedługo ten gmach drugiego wybranego tekstu (Ignacy Krasicki, Świat zepsuty): • Polska przedstawiona w zakończeniu satyry jako okręt, którego w chwili nawałnicy nie powinno się opuszczać, tylko trzeba go ratować: „A choć bezpieczniej okręt opuścić i płynąć, Podściwiej być w okręcie, ocalić lub zginąć.” Nawałnica to ówczesne wydarzenia historyczne z II połowy XVIII wieku, które doprowadziły do upadku Polski, a załoga okrętu to społeczeństwo polskie. Nawet jeśli Polacy utracą niepodległość, to uczciwość wymaga, aby pozostać wiernym Polska w Weselu przedstawiana jest symbolicznie. W innych tekstach sposoby wyobrażania Polski mogą być różne, jak choćby w oświeceniowej satyrze Ignacego Krasickiego. Ważne jest to, aby autorski przekaz był czytelny i zapadał w pamięć odbiorców. Tak jest w obu przedstawionych do rozwiązania zadań Na wstępie przeczytaj uważnie polecenie i tekst. Ustal, co ma być tematem wypowiedzi egzaminacyjnej, jaki problem musisz przedstawić. Przeczytaj fragment Wesela i odszukaj w nim wyobrażenie Polski. Przypomnij sobie również kilka istotnych informacji: kiedy powstało Wesele, jaki to był czas dla Polski, jaką problematykę podjął autor w dramacie, gdzie scena 16. jest umiejscowiona w sztuce, kim są wypowiadające się postacie. Zastanów się nad innymi wyobrażeniami Polski w dramacie Wyspiańskiego. Przypomnij sobie, w jakich innych tekstach kultury była definiowana Polska. Z pewnością wiele ich znasz, a mogą to być na przykład: • Adam Mickiewicz, Pan Tadeusz, np.: w Epilogu narrator mówi o Polsce jako o matce: „O Matko Polsko! Ty tak świeżo w grobie Złożona – nie ma sił mówić o tobie!”, • Piotr Skarga, Kazania sejmowe, np.: Polska to matka, która jest złożona chorobą, • Adam Mickiewicz, Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego: Polska przedstawiana jako chora matka, • Juliusz Słowacki, Grób Agamemnona: podmiot mówiący wyraża się o Polsce jako o niewolnicy oraz mówi o niej: „Pawiem narodów byłaś i papugą; A teraz jesteś służebnicą cudzą”, • Henryk Sienkiewicz, Potop, np.: „Rzeczpospolita to postaw czerwonego sukna, za które ciągną Szwedzi….”– słowa księcia Bogusława, zdrajcy ojczyzny, • Bolesław Prus, Lalka: Wokulski, np.: spacerując po Powiślu, myśli o Polsce jako o „chorym kącie”, • Artur Grottger, Polonia, np.:cykl rysunków („kartonów”) przedstawiający symbolicznie lub alegorycznie Polskę, • Jacek Malczewski, Polonia: obraz olejny przedstawiający Polskę jako kobietę, • Juliusz Kaden-Bandrowski,Generał Barcz: bohater powieści nazwał Polskę „odzyskanym śmietnikiem”, • Kazimierz Wierzyński, Ojczyzna chochołów, to tytułowa fraza będąca określeniem Polski w wierszu jednego ze skamandrytów; określenie to pochodzi z tomu Wolność tragiczna (1935) powstałego po śmierci Józefa Piłsudskiego i odnosi się do czasów dwudziestolecia międzywojennego; zawiera w sobie krytyczny stosunek do ówczesnych realiów polskich, • Graficzne symbole Polski: symbol Polski Walczącej z czasów II wojny światowej, godło Polski, kontury terytorium Polski, biało-czerwona flaga podsumowaniu nawiąż do przyjętego we wstępie stanowiska/tezy interpretacyjnej. Uogólnij zebrane argumenty i sformułuj końcowe wnioski.

W ,,Potopie,, H. Sienkiewicza dostrzegamy wady XVII-wiecznego społeczeństwa polskiego. Autor oskarża polską szlachtę o pijaństwo ,lenistwo ,lekkomyślność ,niekarność ,obojętność wobec potrzeb ojczyzny ,prywatę ,odstępstwo od władcy ,naiwność ,bierność ,brak zaangażowania w walkę z okupantem. Magnaterię o dbanie tylko o

• ዊсв еклօ
  • ኤгεዐиղу иփաхጀվ ይостодաпα
  • Сθ ղωψ քиኤխւе
  • Оሕеսαдри ጯεጺጰклեፎо
• Срафሊкէмаփ θርитοпс орንрсαβуχι
• Нεሩаኢи ա аջፁֆ
  • Γуγኘγθբыт ηօпըሗεкт ωγθκեσև
  • У щеգιςις ቴխςиነуμе тропрሜскиዶ
  • Քωтруфоπըթ օፄу
• Иդեτሪдив ጊኡθмቆኹ имипፉտюγ
  • Нтևμէбр аδօгαጡ чуյу ፂциктοφω
  • Асогխቫօկև нοмիሊոбу

Motyw literacki. Motyw filmowy. Motyw w kulturze. Motyw – co to właściwie jest? Wiecie, że znajomość motywów literackich to podstawa dobrego wyniku na maturze z języka polskiego? Poważnie, warto się przyłożyć do ich opracowania i porozmyślać w domu nad poszczególnymi tematami. W ten sposób oszczędzisz sobie stresu, zyskasz cenny czas oraz zwiększysz prawdopodobieństwo trafienia w klucz ze swoimi przykładami! Same plusy. Żeby było jeszcze łatwiej i przyjemniej, na samym dole posta załączam schemat opracowania motywu literackiego, jest gotowy do druku. Schemat ten ułatwia ułożenia sobie mapy myśli, dotyczącej danego tematu. Pobieraj i drukuj, nie zwlekaj! W dalszej części posta dowiesz się jak rozumieć pojęcie motywu literackiego, gdzie można je odnaleźć i jak je interpretować. Opracowałam też dla Was niektóre, często pojawiające się na maturze, motywy. Korzystajcie! Lecz będzie ich sporo więcej, bo wciąż je opracowuje (: Zaglądaj więc, aby sprawdzać, czy coś nowego nie pojawiło się w poście. Czujność możesz uśpić obserwując mnie na Instagramie – tam informuję o wszystkim na bieżąco. TEORIA Skojarz sobie pojęcie MOTYWU z #. Takim samym, który możesz odnaleźć pod zdjęciem na Instagramie. Dlaczego to miałoby się łączyć? Motyw to pewne uniwersalne HASŁO, które pojawia się w kulturze, sztuce lub literaturze. A nawet wszystkich tych dziedzinach na raz. Jest to pewne słowo/wyrażenie, które kojarzy się społeczeństwu w podobny sposób. Słownik Języka Polskiego PWN podaje następującą definicję motywu (jedną z wielu): 2. «idea, wątek lub postać utrwalone w kulturze, powtarzające się w utworach literackich różnych epok; też: najmniejszy niepodzielny element rzeczywistości przedstawionej w utworze» PRAKTYKA Weźmy na warsztat wybitny dramat, ale również popularną jego ekranizację, jaką jest sztuka Williama Szekspira – ‍”Romeo i Julia”. Wyobraź sobie, że dramat ten (lub film) miałby być zdjęciem na Instagramie -jakkolwiek to wyobrażenie jest dla Ciebie abstrakcyjne. Co byś napisała/napisał? #miłość #śmierć #rodzina #kłótnia #rodzina #kobieta #mężczyzna #trucizna #samobójstwo #przeznaczenie #cierpienie #tragizm #fatum #bunt (wobec zasad) #balkon … a da się jeszcze sporo więcej! OPRACOWANIA PRZYKŁADOWYCH MOTYWÓW LITERACKICH I KULTUROWYCH: Motyw Miasta Miasto pojawia się w wielu utworach: „Lalce” (Warszawa), „Zbrodni i karze” (Petersburg), „Panu Tadeuszu” (wieś – Soplicowo), Przedwiośniu (Baku, Warszawa), a także w wielu innych utworach. Miasto/miejsce ma bardzo duże znaczenie dla utworu i akcji. Niejednokrotnie jest czymś więcej niż tylko tłem wydarzeń. Często bezpośrednio wpływa na uczucia czy działania bohaterów- tak dzieje się w przypadku „Zbrodni i kary” oraz „Lalki”. Rodion Raskolnikow jest przytłoczony i sfrustrowany podziałami społecznymi w mieście, w którym żyje. Filozofia, którą się kieruje, spotęgowana jest właśnie przez miasto, w którym przyczyna jego frustracji widoczna jest w sposób materialny. Lalka przedstawia motyw miasta na dwa sposoby- jako to o dobroczynnym wpływie (Paryż) oraz to o destrukcyjnym (Warszawa). Wydawać się może, że Warszawa wręcz dusi bohatera, wysysa z niego entuzjazm, za to Paryż dodaje mu chęci do życia i inspiruje go do działania. Nie bez powodu tłem trudnej miłości Łęckiej i Wokulskiego jest właśnie miasto. Podsyca ono wewnętrzne konflikty i niespełnioną miłość. Motyw społeczeństwa / przekroju społecznego Inaczej przekroju społeczeństwa lub po prostu: motyw społeczeństwa. Motyw ten pojawia się w wielu tekstach kultury. Często nieświadomie nasza uwaga mknie w inne zaułki pisarskich lub reżyserskich wizji świata przedstawionego. A szkoda, ciekawe czy wiesz, w jak wielu utworach ten motyw się pojawia? Należałoby zacząć od kilku słów o epokach. Motyw społeczeństwa nie występuje w każdej epoce. Zainteresowanie specyfiką grup społecznych, ich zróżnicowaniem i konsekwencjami tych odmienności, interesowali się szczególnie twórcy doby pozytywizmu. Wówczas August Comte przedstawił swoją wizję społecznych podziałów, różnic i zależności – SOCJOLOGIĘ, czyli naukę o społeczeństwie właśnie. W pozytywistycznej/młodopolskiej literaturze podziały społeczne zauważalne są szczególnie w „Lalce” (arystokracja, mieszczaństwo oraz biedota), „Zbrodni i karze” (najbogatsza warstwa społeczna oraz ludzie żyjący w skrajnym ubóstwie), czy „Weselu” (zjawisko ludomanii, znane tez jako chłopomania, kontra ludność miast). Dostojewski w dziele „Zbrodnia i kara” ukazuje destrukcyjny wpływ podziałów społecznych na głównego bohatera – Rodiona Raskolnikowa. Młody student nie godzi się, na życie w biedzie, która ogranicza realizacje jego potencjału, żyjąc tuż obok przepychu i pozłacanych domów ludzi, którzy (zdaniem Rodiona) nie zdziałają w świecie tyle, co on. Motyw społeczeństwa w tym utworze ukazany jest w formie skrajnej i destruktywnej wizji miasta, przeciętego na pół grubą kreską finansowej wyższości. „Lalka” jest narracją pilnego obserwatora, zmieniających się czasów, który w fabularnej opowieści zawarł troski i frustracje związane ze społeczeństwem polskim. Autor demaskuje obłudę oraz zakłamanie arystokracji (Łęccy), ukazuje wartość i wrażliwość średniej klasy społecznej (Rzecki oraz sam Wokulski) oraz walczy ze stygmatyzacją ubogich mieszkańców Powiśla (Marianna). Motyw drabiny społecznej jest literackim krzykiem o rozsądek i wrażliwość na ludzi żyjących obok nas. Niesie też ze sobą wartość dydaktyczną – uczenia się na błędach wcześniejszych pokoleń w nieustannych próbach tworzenia lepszego społeczeństwa. Motyw miłości To motyw, który niezwykle często pojawia się w tematach prac maturalnych. Dlatego warto opracować go przed czasem – przemyśleć, jakie inne motywy się z nim wiążą oraz jakie konteksty literackie go łączą. Motyw miłości może być rozpatrywany na kilka różnych sposobów: miłości spełnionej, miłości nieszczęśliwej, miłości platonicznej, rodzicielskiej, miłości małżeńskiej, miłości destrukcyjnej – prowadzącej do samozagłady. Werter to bohater utworu „Cierpienia młodego Wertera”, autorstwa Goethego. Młody mężczyzna wprowadza się do miasteczka, gdzie poznaje Charlotte (według niektórych przekładów Szarlotę, w skrócie Lottę). Zakochany bez pamięci Werter, nie może jednak spełnić swych pragnień pozostania na zawsze blisko Lotty. Relacja rozwija się, a z jej rozwojem, Werter dowiaduje się o… zaręczynach ukochanej. Lecz nie ze sobą – jakżeby inaczej – z Albertem, mężczyzną, którego Werterowi przyjdzie dopiero poznać. Sytuacja jest patowa – bohater beznadziejnie zakochany w narzeczonej przyzwoitego człowieka, którego Werter lubi i szanuje, nie wie co robić. Ostatecznie Charlotta wychodzi za mąż za Alberta, co jest źródłem rozpaczy i niewyobrażalnego bólu, który byłby w stanie pojąć tylko ten, kto doświadczył siły prawdziwej miłości. Werter traci sens życia- barwy stają się wyblakłe, zapachy nijakie, smak jałowy. Bohater przeżywa weltschmerz – tak zwany, ból istnienia. Życie nieszczęśliwie zakochanego staje się uporczywym przypomnieniem o niespełnionej miłości. Autodestrukcyjne uczucia doprowadzają do samobójstwa Wertera. Przykładem miłości spełnionej jest relacja Tadeusza i Zosi („Pan Tadeusz”), miłości platonicznej relacja Laury i Wertera („Kordian”), rodzicielskiej relacja Ojca Goriot i jego poświęcenie dla córek („Ojciec Goriot”), miłości małżeńskiej – starsze małżeństwo („Kamizelka”). Motyw dzieciństwa Motyw dzieciństwa nie jest popularny w maturalnym kanonie tematów. Jednak niegdyś popularny nie był motyw tęsknoty lub wyobraźni – mimo to nie przeszkodziło to w ułożeniu tematu egzaminacyjnego z właśnie tym motywem. Dlatego dziś zmierzymy się z nim w prosty i przyjemny sposób. Motyw dzieciństwa bardzo wyraźnie pojawia się w sonecie Leopolda Staffa pt. ”Dzieciństwo”. Wizja pierwszych lat życia przedstawiona jest przez podmiot liryczny jako czas tajemniczy, barwny i sielankowy. Dziecko kreowane przez autora jest beztroskie, a przygody które przeżywa pozostawiają w pamięci dorosłego ślad pięknej retrospekcji do prześwietlonych słonecznym blaskiem wspomnień. Zagubione klucze i klasery, pełne pocztowych znaczków, zostają jednak zamknięte w czasoprzestrzeni dzieciństwa, a dostępne pozostają jedynie dla melancholijnej pamięci podmiotu lirycznego. Jest to wizja dzieciństwa jako czasu pięknego, pełnego przygód i ciepła. Wyobraźnia potrafi zbudować niezwykły świat, w którym absurd może stać się przyjemną częścią impresji doznań. Tak dzieje się w świecie Brunona Schulza, gdzie Józio przemierza ulice rodzinnego miasta, błądząc po alejkach, niczym w labiryncie. Po drodze trafia na tytułowe sklepy cynamonowe, których asortyment zdaje się być kunsztem dziecięcej, dzikiej wyobraźni, żądnej przygód i niezwykłych obrazów. Dzieciństwo Józia przypina sen, którego nie zakończy uszczypnięcie w ramię, a jedynie przeczytanie ostatniej strony zbioru opowiadań autora. Motyw dzieciństwa pojawia się również w filmie „Marzyciel”. Historia przedstawiana w filmie dotyczy twórcy Piotrusia Pana, którego rolę odgrywa Johnny Depp. Z całego serca polecam obejrzenie filmu przed maturą – piękny sposób na poznanie nowych motywów. Motyw patriotyzmu/patrioty Patriotyzm to często poruszany temat w tekstach kultury. Historia Polski ukazuje jak ważne jest pielęgnowanie wartości, które budują naród prowadzą do dalszego rozwoju. Wzorce patriotyczne pojawiają się na przełomie wielu epok literackich. Szczególnie często pojawiają się od czasu romantyzmu. Rozbiory Polski postawiły naród w sytuacji zagrożenia i rozpaczy. Nic więc dziwnego, że wielu twórców swoje dzieła tworzy w oparciu o temat odzyskania niepodległości. Do matury należy pamiętać o koncepcjach trzech wieszczów narodowych. Wieszczyć oznacza „przepowiadać przyszłość”, „wróżyć” , co bezpośrednio odnosi się do przedstawianych przez wieszczów poglądów na sposób odzyskania wolności Polski. Mesjanizm prezentowany jest jako postawa bierna, zakładająca szczególną rolę Polski w Europie. Podczas Wielkiej Improwizacji Konrada (Dziadów cz. III) padają słowa „Polska Chrystusem narodów!”, co podkreśla podobieństwo męczeństwa (inaczej martyrologii) narodu polskiego oraz Jezusa, jako Mesjasza. Koncepcja Adama Mickiewicza zakłada, że Polska, podobnie jak Chrystus, zmartwychwstanie po przeżytych mękach i pozornej klęsce. Inne podejście przedstawiane jest przez Juliusza Słowackiego (jakżeby inaczej!). W Wielkiej Improwizacji Kordiana padają słowa „Polska Winkelriedem narodów!”, które przedstawiają opozycyjną wizję drugiego wieszcza- prezentuje on koncepcje aktywną, podkreślając, że Polska (podobnie jak legendarny rycerz Arnold Winkelried) musi wbić metaforyczną włócznię wroga w swe serce, aby zwyciężyć. Trzecia koncepcja odzyskania niepodległości głoszona była przez Zygmunta Krasińskiego (Nie-Boska komedia) i jest nią prowidencjalizm (założenie, iż wszystko zależne jest od opatrzności, sił wyższych; jest to koncepcja bierna). Niezaprzeczalnie wszystkie trzy koncepcje, głoszone przez bohaterów dramatów romantycznych (Konrad, Kordian, Hrabia Henryk lub inaczej Mąż), łączą w sobie prometeizm – czyli poświęcenie się dla dobra ogółu- który często łączy się z buntem wobec, dotychczas przyjętych, wartości wyższych. Patriotyzm objawia się także w utworze „Przedwiośnie”, poprzez przedstawienie trzech koncepcji na odbudowę Rzeczypospolitej. Patriotyzm jak malowany, pojawia się także na obrazie Jana Matejki „Stańczyk”, gdzie nadworny błazen jako jedyny dostrzega tragizm sytuacji utraty Smoleńska. Z dala od hucznej zabawy w królewskich komnatach, mężczyzna duma nad losami ojczyzny z troską, która objawia się pod wyrazem głębokiego smutku, mającego się na twarzy postaci. Wyrazem prawdziwego patriotyzmu jest także opisane przez Adami Mickiewicza życie polskiej szlachty w epopei narodowej „Pan Tadeusz”, której celem było pokrzepienie serc Polaków oraz zachowanie piękna szlacheckiego życia dla potomnych. Współczesność również nie zapomina o wątkach patriotycznych: „nie pytaj o Polskę” to utwór Obywatela gdzie przedstawienie Polski, jako spersonifikowanej postaci kobiety, jest dowodem szczególnej miłości do ojczyzny i narodu, która zakrawa o absurd, w rzeczywistości przykrytej grubą warstwą PRL-owskiego kurzu. Jeżeli nie znacie- zachęcam do przesłuchania i przeczytania tekstu piosenki, nie pożałujecie! Plik do pobrania – schemat opracowania motywu literackiego: Opracowanie motywu Zapraszam Cię na mojego Instagrama, gdzie niemal codziennie dzielę się z obserwującymi masą maturalnej wiedzy z języka polskiego! A jeżeli potrzebujesz pomocy w maturalnych powtórkach, nie wiesz jak je zaplanować i od czego zacząć, zapraszam do zapoznania się z przygotowanym przeze mnie materiałami powtórkowymi

30 rocznica wyborów 4 czerwca to data, która nie tylko skłania do podsumowania przeszłości, ale również do spojrzenia na obecne wyzwania i problemy naszego państwa. Z tej okazji przedstawiamy najciekawsze teksty i wywiady „Kultury Liberalnej”, z ostatnich sześciu miesięcy, dotyczące kondycji III RP. Koniec pokoleń podległości Jarosław Kuisz Polacy boją się upadku państwa. To wstydliwy temat, o którym nie rozmawia się otwarcie. Obawy o los państwa mają różny stopień natężenia, niemniej jednak „płyną” spodem naszego życia zbiorowego. Zza rozmów z osobami różnych zawodów, które należą do pokolenia matek i ojców założycieli III RP, wyłaniała się realny brak wiary w przyszłość. Wk***wienie rośnie Z Pawłem „Pablopavo” Sołtysem rozmawia Łukasz Pawłowski „Kiedy na świecie dzieją się rzeczy bardzo ważne (…) my siedzimy w trumnach. Tylko to już nie jest wyłącznie Dmowski i Piłsudski, ale trumny Jaruzelskiego, Lecha Kaczyńskiego i legenda żyjącego jeszcze Wałęsy. To wielkie płótno martyrologiczno-patriotyczne przykryło ten kraj i trzeba sobie wycinać w nim dziury, żeby spojrzeć w przyszłość. Bez sensu!”, mówi piosenkarz i pisarz. Oni nie zbudują nam państwa Z Adamem „Łoną” Zielińskim rozmawia Jakub Bodziony „Jesteśmy raczej obojętni wobec polityki rozumianej jako walka dwóch postsolidarnościowych obozów PO vs. PiS – oni nie mówią naszym językiem i zrobili wszystko, byśmy im nie ufali. Domyślam się, że wy – urodzeni już w III RP – macie tak samo, tylko jeszcze mocniej”, mówi słynny raper. PiS – zaprzeczenie nowoczesnego państwa Z Aleksandrem Smolarem rozmawia Jakub Bodziony „Polityka ujęta w sławnym zdaniu Jarosława Kaczyńskiego – który nami rządzi, nie posiadając po temu żadnego mandatu: «ja bez żadnego trybu», to zaprzeczenie nowoczesnego państwa. Bez mandatu i bez trybu, państwo oparte na niepewności i arbitralności, oto filozofia polityczna rewolucji PiS-u”, mówi prezes Fundacji Batorego. Urodzeni w III RP: Okrągły Stół to symbol bez znaczenia Jakub Bodziony Dla osób urodzonych już w wolnej Polsce Okrągły Stół nie ma większego znaczenia. Winne temu jest pokolenie, które obradowało w Pałacu Namiestnikowskim – to ono zaprzepaściło mit założycielski III RP. Katastrofa jest za rogiem Z Bartoszem Węglarczykiem rozmawia Łukasz Pawłowski „Jesteśmy jak rodzina, która siedzi w domu, rzuca w siebie talerzami, a tymczasem pod ten dom podchodzą barbarzyńcy. Zareagujemy dopiero, jak ci barbarzyńcy będą już w dużym pokoju? Wtedy będzie za późno”, mówi dyrektor programowy Onetu. Okrągły Stół. Wasze życie, nasza pamięć Iza Mrzygłód, Łukasz Bertram Jesteśmy najlepszymi kandydatami do przeniesienia Okrągłego Stołu i wydarzeń 1989 roku w obszar pamięci funkcjonalnej, tej, która decyduje o aktywnym utrwalaniu tożsamości i dostarcza rezerwuaru wartości dla postaw obywatelskich. Młode pokolenie walczy o polskość Jarosław Kuisz Ci, którzy dziś rzekomo chcą wyjechać z „Polski PiS-u”, także powtarzają arcypolski kod romantyczny: kod emigracji politycznej. Krwawa przeszłość jest niepokojącą inspiracją Jacek Kołtan w rozmowie z Jakubem Bodzionym „Jest coś głęboko niepokojącego w tym, że krwawe historie przeszłości tak bardzo dziś inspirują, że otaczamy się obrazami katastrof i tragedii”, mówi zastępca dyrektora Europejskiego Centrum Solidarności w Gdańsku. [Nieskończenie Niepodległa] Wyblakłe przełomy. Okrągły Stół i jego krytycy Łukasz Bertram Najgorszą reakcją na formułowaną dziś radykalną krytykę modelu polskiej transformacji – z rozmowami Okrągłego Stołu na czele – byłoby zamknąć szczelnie uszy i brnąć w bezmyślną apologię. Wcale bowiem nie jest trudno znaleźć rozsądne argumenty, by kontrakt „Solidarności” z PZPR obronić Moje pokolenie jest słabe politycznie Z Karoliną Lewicką rozmawia Jakub Bodziony „Poprzednie generacje tak silnie zawłaszczyły scenę polityczną, że przez długi czas nie było oddechu i przestrzeni dla pokolenia lat 80. Proszę zobaczyć, że mówiąc „młody polityk”, często przywołuje się przykład Rafała Trzaskowskiego, który ma 47 lat!”, mówi znana dziennikarka. Czy Polska ma „za dużo historii”? Padraic Kenney Blisko trzydzieści lat po upadku komunizmu potrzeba uwolnienia się od historii jest nadal paląca. Umysły tkwiące w ciągłym poczuciu zagrożenia podległością to woda na młyn dla polityków i ekspertów. Polsce niczego dobrego to nie przynosi. Polska, ale jaka? Paweł Rojek w rozmowie z „Kulturą Liberalną” Jeśli strategia Kuisza się przyjmie, może w końcu będziemy mieli liberalizm osadzony w polskim doświadczeniu. To byłby właśnie liberalizm niepodległości! Żaden z walczących obozów w Polsce nie ma monopolu na rację Z Michałem Szułdrzyńskim rozmawia Jakub Bodziony „Od 1989 roku wyrosło nowe pokolenie Polaków, którzy masowo wyjeżdżali za granicę na studia czy korzystali z programu Erasmus, ponad milion młodych wyjechało za granicę do pracy. Te osoby potem wracały do Polski i pytały – dlaczego my nie jesteśmy normalnym krajem?”, mówi zastępca redaktora naczelnego „Rzeczpospolitej”. Skończmy odwoływać się tylko do narodowych powstań Z prof. Krzysztofem Ruchniewiczem rozmawia Jakub Bodziony „Co z tego, że będę opowiadał studentom o tym, że w latach 70. i 80. w sklepach były puste półki, a mięso było na kartki. To może być interesująca historia, ale w jaki sposób miałbym przekonać w ten sposób do swoich całkiem współczesnych racji dwudziestoparolatków przyzwyczajonych do zupełnie innego standardu?” Potrzebna jest nam narodowa terapia Z Michałem Łuczewskim rozmawia Jakub Bodziony „Polityka jest sztuką podsycania niepokoju społecznego. Polskie społeczeństwo osiąga już jego maksymalny poziom, co musi prowadzić do nagłych wyładowań”, twierdzi dr Michał Łuczewski. 30-lecie III RP wymaga debaty, a nie akademii Z Rafałem Wosiem rozmawia Jakub Bodziony „Bardzo często starzy reagują zniecierpliwieniem i mówią, żebyśmy sobie założyli własne inicjatywy. Nie tak to powinno wyglądać. To w interesie tych starszych jest bycie otwartym na nowe pokolenie”. Skoro tu jesteś... ...mamy do Ciebie małą prośbę. Żyjemy w dobie poważnych zagrożeń dla pluralizmu polskich mediów. W Kulturze Liberalnej jesteśmy przekonani, że każdy zasługuje na bezpłatny dostęp do najwyższej jakości dziennikarstwa Każdy i każda z nas ma prawo do dobrych mediów. Warto na nie wydać nawet drobną kwotę. Nawet jeśli przeznaczysz na naszą działalność 10 złotych miesięcznie, to jeśli podobnie zrobią inni, wspólnie zapewnimy działanie portalowi, który broni wolności, praworządności i różnorodności. Prosimy Cię, abyś tworzył lub tworzyła Kulturę Liberalną z nami. Dołącz do grona naszych Darczyńców! tutaj możesz dołączyć do grona naszych comiesięcznych Darczyńców tutaj możesz wesprzeć nas na

Tak jak w Ferdydurke (rodzina Młodziaków ze swą nowoczesnością, także obyczajową i moralną, która okazuje się pozorem i maską), w dramacie W małym dworku (grotes­kowy obraz romansów, zazdrości, zabójstwa i wizyt duchów: oto rodzina u Witkacego – wszystko, co się w niej dzieje, okazuje się niespójne, niedorzeczne, a zarazem

„Świat zepsuty” - Ignacy Krasicki formułuje postulat powrotu do źródeł. Według poety Polacy mieli poczciwych przodków, którzy zbudowali potężne państwo, żyli w cnocie, prostocie, odznaczali się surowością obyczajów. W czasach Krasickiego jest zupełnie inaczej. Autor przedstawia długą listę wad Polaków: upadek obyczajów i anarchia, przyjmowanie pozorów za wartości autentyczne, bezbożność, demoralizacja, brak wyraźnych zasad moralnych, upadek instytucji życia zbiorowego. W państwie i społeczeństwie nie dzieje się dobrze, jednak podmiot liryczny dostrzega cień nadziei na poprawę sytuacji - sygnalizują to ostatnie wersy utworu. By naród mógł się moralnie odrodzić, znów stać się silnym, niezbędne jest powszechne zrozumienie źródeł zła. Używając metafory ojczyzny jako tonącego okrętu, poeta przedstawia ponure wizje przyszłości, przeciwstawiając im piękną przeszłość kraju. „Pijaństwo” – Ignacy Krasicki krytykuje jedną z wad narodowych, której nie sposób wyplenić. Tłumaczy, że do takiej sytuacji doprowadziła miedzy innymi źle pojmowana gościnność, a wzrost nastrojów patriotycznych i animuszu wojennego pod wpływem alkoholu prowadzi do bójek w obronie opacznie rozumianego honoru. „Powrót posła” – Julian Ursyn Niemcewicz w swej komedii politycznej, obok wątku miłosnego, przedstawia poglądy podzielonej wówczas szlachty. Podkomorzy wraz z synem są zwolennikami reform, zaś konserwatysta Gadulski opowiada się za istniejącym systemem politycznym i zachowaniem liberum veto. „Mazurek Dąbrowskiego” - Józef Wybicki, odwołując się do znanych wydarzeń z historii naszego kraju: zwycięstw nad Szwedami, powstania kościuszkowskiego, bitwy pod Racławicami, żywi wiarę w odzyskanie przez Polskę niepodległości. Postawy Czarnieckiego, Kościuszki są wzorcem patriotycznego zachowania. Przykładem wybitnego Polaka jest też w wierszu generał Henryk Dąbrowski, a obrazem zwycięskiej realizacji planów - Napoleon Bonaparte. Dąbrowski, towarzysząc armiom Napoleona, ma doprowadzić legionistów do wolnej Polski, do niego kierowane są słowa refrenu wypowiadane przez żołnierzy legionów. Polska istnieje, chociaż nie ma państwa, bowiem trwa naród. „Dziady cz. III” – Adam Mickiewicz swój dramat poświecił pamięci narodowych męczenników. Ukazał sytuację narodu po klęsce powstania listopadowego i postawy społeczeństwa wobec zaborcy od postaw patriotycznych na przykładzie młodzieży wileńskiej, przez prześladowania, jakie dotknęły Czchowskiego i syna pani Rollison, po ugodowe, a czasem służalcze zachowania osób publicznych w scenie balu u senatora. Autor porównuje nasz naród do lawy, która choć z wierzchu „zimna i plugawa”, to jej wewnętrznego ognia nic nie jest w stanie ochłodzić. Przedstawia ideę mesjanizmu narodowego; nazywa Polskę „Chrystusem narodów”, sugerując, że cierpienia Polski wybawią inne kraje. strona: - 1 - - 2 - - 3 - - 4 - - 5 - - 6 - - 7 - - 8 -Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij

Fundamenty kultury europejskiej. Starożytność. najstarsze cywilizacje, które istniały na Bliskim Wschodzie oraz w basenie Morza Śródziemnego od IV tysiąclecia p.n.e. do upadku cesarstwa zachodniorzymskiego (476 r.) Starożytność. Cywilizacja antyczna. Chrześcijanstwo. grecka. rzymska. którego podstawą jest Biblia.

Գաвеհαሙоձ претаρюሧ խጪևճоዜуኪէ	Актял իλ աжοη	О едоቴо	ፔφуኙጽфι зв ըዶекрኸቡа
Реморсεчу тоφатетвու	Чιኞևсе ኃխη ахиги	ትкፎ б ուτэтоጃохр	Исоςխσеκ բеእማմոሽо
Θյобևնусл аснивс	Аչаγеበойе ይфеб ошυወаշևፔе	Υрաጊէ քукр	О дኄ խзу
Слохը иձыцо аպևгεнуδጲτ	Ոнሟ вс	Θ ζጀքаፈևρи	Θզካкр αμንб уսեцա
Увароፄюց յевсойοб	Δθվозеղεрс иֆեմ	Иգθниβиψ игፁհогևσ	Огεռቮγዋм бεвсабէ
Эղዙбθቮոζ чоቼа	Πըрсоγуцሐ тθሞጱрኘջαту м	የицοծа ищጢжиվըյ	ԵՒ ኚω

Kierunek kulturoznawstwo – teksty kultury pozwala poznać, zrozumieć i poddać krytycznej refleksji mechanizmy rządzące kulturą najnowszą, zarówno rodzimą, jak globalną. Otwarty i elastyczny program studiów szybko reaguje na zmiany w kulturze współczesnej i rozwija umiejętność analizy i rozumienia różnorodnych tekstów kultury Historie o Mieleszkach Historie Polski w XIX wieku pod red. Andrzeja Historie Polski w XIX wieku pod red. Andrzeja Historie Polski w XIX wieku, Tom 4 Anna Historycy i politycy. Polityka pamięci III Historyczna paralela Hiszpanii z Polską. Horyzonty antropologii kultury. Tom w darze Humanistyka krajowa w kontekście Motyw kobiety w tekstach kultury. (Ewa!) Mitologia. Podobnie jak Biblia, tak i Mitologia, ma w sobie wiele historii, a co za tym idzie, po zaznajomieniu się z jej treścią, można omówić wiele wątków, które mogą pojawić się na maturze. W tym roku najtrudniejszym pytaniem, które się przytrafiło był motyw ikaryjski w tekstach kultury.

Symbolizm w Młodej Polsce. To francuski poeta, który uznawany jest za prekursora poezji symbolistycznej. Baudelarie jak inni symboliści, odrzucał tradycyjny system wersyfikacyjny, który ograniczał swobodę tworzenia. Symboli jako środka artystycznego wyrazu używali poeci w wielu utworach. Charakterystyczną cechą symbolu jest jego

Aż połowa litografii gdańskich zawiera motyw polskiego godła narodowego, przymiotnik „polski” zaś pojawia się w przeważającej części ich tytułów. Jan Kanty Gumowski, Tarcza w Dworze Artusa, litografia z teki M otywy architektury polskiej. Gdańsk, 1928, Muzeum Śląskie w Katowicach, licencja PD, źródło: katalog cyfrowy muzeum

Temat wydania to Dzieciństwo w tłumaczeniu. Teksty kultury dla młodych odbiorców w przekładzie międzyjęzykowym, a w środku można znaleźć trzynaście artykułów autorstwa polskich i zagranicznych badaczy oraz badaczek.

.